Succesvol seizoen eindigt met winnen regiobeker

Zaterdagochtend 2 mei, 08.30 uur. De meiden verzamelen zich bij de sporthal in het nieuwe tenue van Dames 1 om per auto naar Zevenaar te vertrekken waar ze om 10.00 uur de finale van de regiobeker gaan spelen. Tegenstander is het meidenteam van Set Up ’65 uit Ootmarsum, de winnaar van de halve finale in het gewest noord van de regio Oost.
Ook de supportersbus, welke beschikbaar is gesteld door de hoofdsponsors Buitencentrum Kerkemeijer en TeamSport.com staat klaar om gevuld te worden met aanhangers van de meiden. Ook zij hebben er zin in.
In de sporthal te Zevenaar aangekomen, zien we dat de jubilerende vereniging Labyellov werk heeft gemaakt van de organisatie van de regio bekerfinales. Zij hebben om het middelste speelveld tribunes geplaatst, zodat het omzoomd kan worden met publiek. Het is zo een klein intiem “kuipje” geworden. Leuk voor speelsters en publiek

Doordat de meiden kompetitie hebben gespeeld in Dames 1 en Dames 5 en er in de week van de finale niet met zijn allen kon worden getraind en gepeeld, was het onmogelijk om vooraf een bespreking te houden. Dat moest nu nog in de kleedkamer gebeuren. Daar kon Henk vertellen wat hij wist van de tegenstander die hij samen met enkele meiden had zien spelen in hun halve finale. Daar was een aardige indruk verkregen van hun kunnen. Daarnaast weten we dat Set Up ’65 bekend is als een vereniging met één van de beste jeugdopleidingen van Nederland. Kijk alleen maar naar hun jaarlijks weerkerende successen bij de Open Nederlandse Jeugd Kampioenschappen. Het zou voor ons dan ook heel zwaar worden, was de verwachting.
De meiden is nog eens duidelijk voor gehouden dat deze finale een eenmalig gebeuren is, dat voor iedereen dit misschien wel de enige finale is die ze in hun volleybalcarrière spelen, het voor een aantal zeker de laatste jeugdfinale is omdat ze volgend seizoen senior zijn of in een te hoge klasse gaan spelen en het voor enkele ook de laatste wedstrijd is die ze spelen in het Gemini tenue. De opdracht was dan ook heel simpel: speel naar vermogen en opdrachten, geef het uiterste en geniet.

Als we daarna de hal betreden zien we dat de tribunes bezet worden door bijna alleen maar Gemini supporters, de meeste met op hun wangen de Gemini kleuren blauw en wit en voorzien van een aantal heel veel lawaai makende toeters. Zij ontvangen ons al met applaus en zorgen al snel voor een heerlijk cupsfeertje in de hal.

Inspelen, concentratie behouden. Erg zenuwachtig lijken de meiden niet te zijn, wel gespannen. Er wordt heel goed ingespeeld. Ze zijn extra opgefokt door een minder leuke opmerking over ons door de tegenstander.
Dan is het voorstellen geblazen, in een lange rij aan de zijkant van het veld. Een stapje voorwaarts maken en zwaaien naar het publiek als je naam wordt omgeroepen. Er zijn 2 scheidsrechters en de coach moet weer eens werken met opstellingsbriefjes. Dat hoort er zo bij in een finale.

De wedstrijd begint. Het is wat aftasten. We kunnen ineens ook goed blokkeren en daardoor sterk verdedigen. Tot 14-14 gaat het gelijk op. Daarna komen we op een kleine achterstand 14-18, die we ook meteen weer goed maken tot 18-18. Weer achter met 18-21 en we komen gelijk op 22-22. Daarna maken beide teams om en om een punt tot 25-25. Uiteindelijk doet één foutje ons de das om en gaat de winst naar de tegenstander met 25-27.
Teleurstelling is er, maar we hebben heel goed gespeeld. Met dezelfde opstelling met vertrouwen naar de volgende set. We kunnen ze hebben, we hebben kansen als we zo blijven spelen. Geloof er in!

In die 2e set weten we ons niveau nog te verbeteren. Via 7-5 gaan we naar 13-8, 16-9, 18-11.
Op 18-14 moet er toch een time-out aan te pas komen. Het wordt nog 18-16, maar dan stomen we door naar setwinst met 25-17.

Er is geen aanleiding om te wisselen, met dezelfde opstelling gaan we in de 3e set door. We nemen een voorsprong van 5-1, maar bij 9-11 moeten we een time-out nemen. Het gaat heel goed. Het publiek schreeuwt ons naar de punten. Via 13-14 gaan we naar 17-14, 20-15 en de winst met 25-16.

Er is nog steeds geen aanleiding om te wisselen. Ook de wissels, zij zijn nog niet ingezet, geven aan dat we in dezelfde opstelling verder moeten gaan We willen immers met ons allen de beker winnen. Ook zij blijven hun teamgenoten luid aanmoedigen, ondanks dat het toch een teleurstelling moet zijn dat ze nog niet aan spelen zijn toegekomen. Knap dat je je zo weg kunt cijferen en zo positief kunt blijven in het belang van het team en het te behalen resultaat.
Ook in de 4e set spelen we op een heel goed niveau. We zetten te tegenstander steeds meer onder druk en je ziet bij hen de spanning toenemen. Hun gezichten staan strak, er kan geen lachje meer af. Bij ons is het juist het tegenovergestelde. Het spelplezier straalt er af, het fanatisme blijft groot. We gaan voor elke bal en elk punt wordt met gejuich begroet. Ons publiek doet de rest. Via 7-2, 10-5, 14-7, 15-11, 18-14 wordt het 23-15. De beker is bijna binnen. Het gezang zwelt aan. Als we op 24-17 het laatste punt scoren hebben we een groot succes behaald. Het team is in een roes en valt elkaar in de armen. Bekerkampioen en dus de beste van de hele regio Oost. Wie had dat gedacht? Wat een prestatie. De 2e prijs voor iedereen, voor Shannen en Anke zelfs al de derde dit seizoen. Kampioen met Dames 1 en/of Dames 5 en nu de regiobeker.

Door een vertegenwoordiger van het regiobestuur werd het team gehuldigd, kreeg iedereen een medaille omgehangen en werd de regiobeker overhandigd. De laatste daad van Kristy voor onze club. Daarna kreeg de aanhang de gelegenheid om iedereen te feliciteren. De voorzitter had een heel leuk bloemstuk voor iedereen en van een ouder kregen we een roos.
Supporters, bedankt voor jullie steun.
Na de douche gingen we met ons allen in de bus terug naar Borculo. Daar was het niet al te luidruchtig. Het vroege tijdstip, de wedstrijd en de spanning hadden schijnbaar toch de nodige vermoeidheid gebracht.

Bij Buitencentrum Kerkemeijer verliet het team en een aantal aanhangers de bus. Daar werden we op het zonnige feestterrein door Moniek Ribbers getrakteerd op wat lekker kouds te drinken en heerlijke hapjes. Ook de door enkele meiden zelf gebakken taarten gingen er goed in. Door radio Berkelland FM werden we op het terrein al geïnterviewd en ’s avonds waren we ook nog bij hen in de studio. De afsluiting van een prachtige dag.

Ook hier willen we de familie Ribbers nogmaals bedanken voor alles wat zij voor ons gedaan hebben bij het vieren van de kampioenschappen, de receptie en nu de bekerfinale. Het was geweldig.

Het kan niet op in het seizoen 2008-2009. Wat een successen. Dit mag het resultaat genoemd worden van het door de vereniging gevoerde beleid in de laatste 5-6 jaar. Het accent leggen op de meiden/dames lijn, ambities uitgesproken en doelen gesteld, teams niet selecteren op leeftijd maar op talent en kunnen, meer en extra trainen en zoveel mogelijk spelen op een hoger niveau en in de seniorenklasse. Dat heeft veel inzet, tijd en geld gekost, maar de beloning is er dit seizoen gekomen, niet alleen voor de speelsters maar zeker ook voor iedereen die aan deze successen heeft meegewerkt, heeft bijgedragen.
Dat geeft toch heel veel voldoening.